علی امیرعسجدی
by on March 25, 2020
3 views
امام حسین علیه‌السلام
حضرتِ امام حسین بن علی(عَلیه السّلام) سومین امام شیعیان، فرزندِ دوّم نخستین امامِ هُمام و نوه پیامبر اسلام(صَلَّی الله علیه وآلِهِ وَسلَّم ) است.
در منابع اسلامی روایات فراوانی درباره فضائل او وجود دارد و شیعیان برای او جایگاه ویژه‌ای قائل هستند. حضرتِ حسین بن علی(عَلیه السّلام) در نزد اهل سنت نیز از احترام خاصّی برخوردار است.
در منابع حدیثی و تاریخی
بنابر روایات شیعه و سنی، حسین بن علی(عَلیه السّلام) یکی از اصحاب کساء است و
در ماجرای مباهله نیز حضور داشت و به همراه برادرش، مصداق کلمه «ابناءَنا» در آیه مباهله هستند.
او همچنین یکی از اهل بیت است که آیه تطهیر درباره آنان نازل شده است.
امام حسین(عَلیه السّلام) پس از شهادت امام حسنِ مجتبی (عَلیه السّلام)،
با وجود افرادی که از نظر سن بزرگ‌تر از وی بودند، شریف‌ترین فرد از بنی هاشم به شمار می‌رفت.
بنا بر نقل یعقوبی، معاویه پس از مکرو بشهادت رساندن امام حسن بن علی (عَلیه السّلام)به ابن عباس گفت:
از این پس تو سرور قوم خود هستی. ابن عباس در پاسخ گفت: تا زمانی که حضرتِامام حسین هست، نه.
همچنین گزارش‌هایی از مشورت بنی‌هاشم با حسین بن علی (عَلیه السّلام)و ترجیح نظر او بر دیگران وجود دارد.
نقل شده است عمرو بن عاص نیز او را محبوب‌ترین فرد از زمینیان نزد اهل آسمان می‌دانست.
در فرهنگ شیعه
شهادت حسین بن علی در واقعه عاشورای سال ۶۱ق. سبب شد شخصیت وی برای شیعیان و حتی غیر شیعیان، بیشتر در بعد حق‌طلبی، شجاعت و شهادت نمایان گردد.
بنابر گزارش‌های تاریخی شیعه و اهل سنت، پیامبر اسلام(صَلَّی الله علیه وآلِهِ وَسلَّم ) هنگام تولد او از شهادتش خبر داد و نام «حسین» را برای او برگزید. رسول خدا، حَسَنَین (امام حسن و امام حسین) (عَلیهمُ السّلام)را بسیار دوست داشت و همه را به دوست داشتن آن دو سفارش می‌کرد. امام حسین(عَلیه السّلام) از اصحاب کِساء و از حاضران در ماجرای مُباهله و یکی از اهل بیت پیامبر است که آیه تطهیر درباره آنان نازل شده است. روایت‌های متعددی از حضرت محمد(ص) در فضیلت امام حسین (عَلیه السّلام)نقل شده است؛ از جمله «حسن و حسین سرور جوانان بهشت‌اند» و «حسین چراغ هدایت و کشتی نجات است.»
از زندگی سومین امام شیعیان در مدت سه دهه پس از وفات پیامبر(ص)، گزارش‌های اندکی وجود دارد. او در دوره خلافت امیرالمؤمنین (عَلیه السّلام) در کنار پدر بود و در جنگ‌های آن دوره شرکت داشت. در زمان امامت امام حسن(عَلیه السّلام) پیرو و پشتیبان او بود و اقدام او در صلح با معاویه را تأیید کرد. پس از شهادت وی نیز، تا زمانی که معاویه زنده بود، به پیمان برادر وفادار ماند و در پاسخ به نامه برخی از شیعیان کوفه که برای پذیرش رهبری او و قیام در برابر بنی‌امیه اعلام آمادگی کردند، آنان را به صبر تا زمان مرگ معاویه فراخواند.
دوره امامت حسین بن علی(عَلیه السّلام) با حکومت معاویه همزمان بود. بنابر گزارش‌های تاریخی، امام حسین(عَلیه السّلام) در مواردی به عملکرد معاویه سخت اعتراض کرده است، از جمله پس از کشته شدن حجر بن عَدی نامه‌ای توبیخ‌آمیز برای او نوشت و در ماجرای ولایتعهدی یزید نیز از پذیرش بیعت خودداری کرد و در سخنانی در حضور معاویه و دیگران، این اقدام معاویه را نکوهید و یزید را فردی نالایق خواند و خود را سزاوار خلافت دانست. خطبه امام حسین در منا را نیز موضعی سیاسی در برابر اُمویان به شمار آورده‌اند. با این حال، نقل شده است که معاویه مانند خلفای سه‌گانه، در ظاهر به حسین بن علی(ع) احترام می‌گذاشت.
پس از مرگ معاویه، امام حسین(عَلیه السّلام) بیعت با یزید را مشروع ندانست و با توجه به فرمان یزید برای کشتن او در صورت خودداری از بیعت، در ۲۸ رجب سال ۶۰ق از مدینه به مکه رفت. در مدت چهار ماه حضور در مکه، نامه‌های فراوانی از سوی مردم کوفه برای پذیرش زمامداری دریافت کرد و پس از آنکه فرستاده‌اش مسلم بن عقیل، همدلی کوفیان را تأیید کرد، در ۸ ذی‌الحجه، پیش از آنکه از پیمان‌شکنی بعدی کوفیان و کشته شدن مسلم باخبر شود، به سمت کوفه حرکت کرد.
وقتی ابن زیاد والی کوفه از حرکت حسین(عَلیه السّلام) به سمت کوفه باخبر شد، لشکری به سوی او فرستاد و پس از آنکه سپاهیان حُرّ بن یزید راه را بر امام بستند، او مجبور شد مسیر خود را به سمت کربلا تغییر دهد. در روز عاشورا میان امام حسین و یارانش با لشکر کوفه به فرماندهی عمر بن سعد جنگی درگرفت که به شهادت امام و یارانش انجامید. پس از آن، زنان و کودکان و امام سجاد(عَلیه السّلام) که آن زمان بیمار بود، به اسارت درآمدند و به کوفه و سپس شام فرستاده شدند. پیکر امام حسین (عَلیه السّلام)و یارانش روز ۱۱ یا ۱۳ محرم، توسط قبیلۀ بنی‌اسد در کربلا به خاک سپرده شد.
درباره حرکت امام حسین(عَلیه السّلام) از مدینه تا کربلا، دیدگاه‌های مختلفی وجود دارد. بر اساس یک دیدگاه او برایبقایدینوشریعتنبویواسلامناب باعنوانامربهمعروفونهیازمنکرو تشکیل حکومت قیام کرد، ولی برخی معتقدند این حرکت برای حفظ جان بود. شهادت حسین بن علی(عَلیه السّلام) تأثیر عمیقی بر مسلمانان و شیعیان در طول تاریخ داشته و الهام‌بخش مبارزات و قیام‌های متعددی بوده است. شیعیان به پیروی از امامان شیعه اهتمام ویژه‌ای به گریه و سوگواری بر حسین بن علی، به ویژه در ماه محرم و صفر دارند. زیارت امام حسین نیز در روایات معصومین مورد تأکید قرار گرفته و حرم او زیارتگاه شیعیان است.
حسین بن علی(عَلیه السّلام) افزون بر جایگاهی که در میان شیعیان به عنوان سومین امام و سرور شهیدان دارد، نزد اهل سنت نیز به سبب فضایلی که از زبان پیامبر(ص) درباره او نقل شده است و همچنین ایستادگی او در برابر یزید، گرامی داشته می‌شود.
مجموعه سخنان و آثار او در قالب حدیث، دعا، نامه، شعر و خطبه در کتاب موسوعة کلمات الامام الحسین و کتاب مسند الامام الشهید گردآوری شده و درباره شخصیت و زندگی وی نیز، آثار فراوانی در قالب دانشنامه‌، زندگی‌نامه، مَقتل و تاریخ تحلیلی نگاشته شده است..
Posted in: Health, Education, Society